Έγινε χαμός, έγινε πανικός, εδώ δεν θα περάσει ο διάλογος αυτός!

Όλα φάνηκαν να έγιναν τόσο γρήγορα. Ήταν σαν μια βόμβα, που περιπλανιόταν καιρό, μα βρήκε επιτέλους χώρο να ανατιναχθεί. Ποιος από ‘μας το φανταζόταν πως οι φοιτητές ανέτρεφαν μέσα τους αυτή την δυναμικότητα και το πάθος που εξωτερίκευσαν στους πολλά υποσχόμενους αγώνες τους τον Ιούνιο που μας πέρασε; Ποιος φανταζόταν την μαζικότητα των διαδηλώσεων και των καταλήψεών τους; Κι όμως υπήρξαν και συντάραξαν και πήγαν συνειδητά κόντρα στην κυβερνητική πολιτική. Και μετά οδηγηθήκαμε σε ένα πανεκπαιδευτικό κίνημα που έληξε με το τέλος αυτού του χρόνου. Ο Οκτώβριος ήταν μάλλον ο πιο δυνατός κινηματικός μήνας, οι δάσκαλοι ήταν σε απεργία, τα σχολεία σε κατάληψη και οι φοιτητές συνέχιζαν τον αγώνα τους στο πανεκπαιδευτικό κίνημα που δημιουργήθηκε. Εν όψει της συζήτησης για την αναθεώρηση του αρθ.16 στη βουλή τον Ιανουάριο, δόδηκε η υπόσχεση της συνέχισης του αγώνα. Πιο πιστά και μαζικότερα κράτησαν την υπόσχεσή τους οι φοιτητές που βρέθηκαν πάλι στον ορισμένο τόπο συνάντησης: στους δρόμους. Και εν τέλει φτάσαμε στις 22/2/07 σε μία από τις μαζικότερες φοιτητικές πορείες, με 30.000 περίπου κόσμο. Η εμπειρία ήταν μοναδική καθώς με θαυμασμό οι διαδηλωτές κοιτούσαμε την πορεία πίσω από ‘μας και η ματιά μας τελείωνε πριν το τέλος των τελευταίων μπλοκ. Βλέπαμε τον κόσμο να στριμώχνεται στους δρόμους και να γεννιούνται διαρκώς καινούργιες αλυσίδες, κοιτάζαμε στον ουρανό και βλέπαμε χιλιάδες χέρια υψωμένα να συνοδεύουν τα γεμάτα σιγουριά «Ποτέ!» των διαδηλωτών.

Πορεία διαμαρτυρίας την Τρίτη 25/7

Έχοντας την αμέριστη υποστήριξη των ΗΠΑ καθώς και τη συναίνεση ΕΕ, ΟΗΕ και Ελληνικής κυβέρνησης, το Ισραήλ συνεχίζει ακάθεκτο τη σφαγή στο Λίβανο και τη Λωρίδα της Γάζας. Οι νεκροί πια είναι εκατοντάδες (στην συντριπτική πλειοψηφία τους άμαχοι) και οι υποδομές του Λιβάνου και της Παλαιστίνης έχουν μετατραπεί σε ερείπια. Επιπλέον, πληθαίνουν οι καταγγελίες για χρησιμοποίηση από το Ισραήλ απαγορευμένων όπλων όπως οι βόμβες φωσφόρου. Και ενώ η σφαγή γιγαντώνεται, η κυβέρνηση ακολουθεί μια πολιτική «ίσων αποστάσεων» που ουσιαστικά στηρίζει το Ισραήλ. Είναι χαρακτηριστικό (και εξοργιστικό συνάμα) ότι στην χτεσινή δήλωση του ο πρωθυπουργός θέτει όρους στα θύματα της επίθεσης και όχι στους βάρβαρους επιδρομείς.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΥΣ
ΚΟΙΝΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗΝ Ε.Ε. ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

Η εξέγερση των «Αθλίων» της Γαλλίας φέρνει με δραματικό τρόπο στο προσκήνιο τον ξεχασμένο «τρίτο κόσμο» μέσα στην καρδιά του αναπτυγμένου καπιταλισμού. Ολους αυτούς που αποτελούν τα κοινωνικά «απορρίμματα» της «εθνικής ανάπτυξης» και της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, για τους οποίους η «δημοκρατία» έχει μόνο μιά θέση: αυτή του κοινωνικού αποκλεισμού, της ανεργίας, της φτώχειας, της περιθωριοποίησης, της ρατσιστικής γκετοποίησης.

Αποδεικνύεται έτσι ότι το πολυδιαφημισμένο «ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο» στην πραγματικότητα είναι ένα αντικοινωνικό μοντέλο αδικίας, ανισότητας και εκμετάλλευσης για τη μεγάλη πλειοψηφία των φτωχών και «απόκληρων» που στοιβάζονται σε άθλιες συνθήκες στις ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις.